Bora Bora

Bora Bora

Bora Bora to główna wyspa archipelagu polinezyjskiego położona na wodach Oceanu Spokojnego. Jest to typowy atol koralowy powstały wokół powulkanicznego stożka w tak zwanej Polinezji Francuskiej. Znajduje się na Wyspach Pod Wiatrem w archipelagu Wysp Towarzystwa, na północnym zachodzie wedle Tahiti.

Geolodzy mniemają iż wyspa jako taka, powstała mniej więcej już trzy miliony lat temu. Z początku w tym miejscu zionął lawą bardzo aktywny podmorski wulkan, niemniej na skutek jego wygaśnięcia miała szansę narodzić się bajecznie piękna koralowa rafa. Po czy w skutek zapadnięcia się terenu spowodowanego erozją doszło do powstania samego atolu, czyli obecnej – płaskiej wyspy koralowej.

Wyspę tę od wielu pokoleń, ba – do tysięcy lat zamieszkiwali głównie członkowie ludów Polinezyjczyków, na co istnieją na samej wyspie liczne dowody w postaci licznych pozostałości świątynnych ruiny oraz płaskorzeźb.

Rdzenni autochtoni z tego regionu, czyli Polinezyjczycy, których spotkać możemy w zasadzie na terenie całej Polinezji, Mikronezji, a również i Malezji władają ojczystym językiem polinezyjskim – chociaż na potrzeby turystów obowiązkowo w hotelach i kurortach mówi się po angielsku i po francusku (z racji Polinezji francuskiej).

Głównym źródłem utrzymania Polinezyjczyków oprócz dochodów z turystyki, są oczywiście rybołówstwo wraz z rolnictwem, tym niemniej jak w każdej cywilizacji wyróżniają się i tam klasowe podziały na tę wyższą (arystokrację), średnią (rzemieślnicy, rybacy, rolnicy) oraz niską (niewolnicy).

Aktualnie wyspę Bora Bora zamieszkuje grono stałych mieszkańców, na powierzchni liczącej sobie zaledwie czterdzieści cztery kilometry kwadratowe.

Liczne uroki wyspy (nie tylko turystom), najlepiej jest w pełni podziwiać z jednego z dwóch powulkanicznych szczytów :

Pahia (661 m n.p.m.),
Otemanu 727 m n.p.m.

Z nich to najlepiej widać dwie mniejsze, pobliskie wyspy koralowe.
Historia Bora Bora

Dla europejczyków (ludzi białych) uroki tej wyspy zostały odkryte dopiero za sprawą wyprawy holenderskiego żeglarza Jacoba Roggeveena w roku 1722.

Niektórzy jednak twierdzą że pierwszy wyspę odkrył angielski żeglarz James Cook, ten jednak w roku 1769 co prawda przepływał obok wyspy, ale zakotwiczył na niej dopiero w roku 1777.

Najzabawniejszym jednak wydaje się być historyczny fakt, iż pierwszym białym, europejskim stałym mieszkańcem wyspy był rozbitek z wielorybniczego statku, niejaki – James Connor, który przebywał tutaj w roku 1792.

Od roku 1845 wyspa na jej nieszczęście stała się składową tak zwanej – Polinezji Francuskiej.

Wyspa miała sporo do czynienia z armią amerykańską armią także w czasach II wojny światowej, podczas konfliktu z Japonią na Pacyfiku. To tutaj znajdowała się amerykańska baza morska i lądowa, licząca sobie ponad sześć tysięcy żołnierzy.
Bora Bora obecnie

Współczesne dziej tej wyspy są już nieco bardziej pokojowo nastawione, jako że aktualnie malownicza wyspa Bora Bora jest szczególnie cenionym ośrodkiem turystycznym, ale też istotnym centrum hodowli naturalnych czarnych pereł.

Ewidentne walory wyspy opiewali pisarze Bora-Bora posłużyła jako swoisty pierwowzór amerykańskiemu pisarzowi Jamesowi Michenerowi do opisania idyllicznej wyspy w powieści pod tytułem – „Tales of the South Pacific” ( tłumacząc na polski znaczyłoby to mniej więcej – Opowieści Południowego Pacyfiku), traktuje o tej samej wyspie również amerykański musical Rodgersa i Hammersteina South Pacific (polskie tłumaczenie – Południowy Pacyfik) z roku 1949. Points getessaysafe.com and still have a focused and clear essay!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *